یه وقتایی فکر میکنم همه ی ماها وسیله ایم، یه تیکه از پازلیم، یه خشت از جاده ایم، ... تا کل این قطار به مقصد برسه.

شاید دیروز و امروز من و تو قراره پله ای بشه تا یکی که الان روحشم از من و تو خبر نداره چندین سال بعد بیاد و از این پله بالا بره ... و شاید به جایی برسه، که به این له شدنای دیروز و امروز من و تو بیرزه...

منبع اصلی مطلب : بی پرده با خودم
برچسب ها :
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سایت : sometimes..